Ważne: Strona wykorzystuje pliki cookies. W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej o ciasteczkach mogą Państwo dowiedzieć się na stronie http://wszystkoociasteczkach.pl/.

Patron

U źródeł powstania naszej Uczelni tkwi kultura Górnego Śląska. Źródeł tych należy bez wątpienia szukać w tradycjach przemysłowych i samorządowych regionu. Współcześnie, powstanie Szkoły należy wiązać z procesami restrukturyzacji gospodarki regionu i ustanowieniem samorządów terytorialnych. Górnośląska Wyższa Szkoła Przedsiębiorczości powstała w pewnej mierze jako odpowiedź na wyzwania, którym będą musiały sprostać przedsiębiorstwa i społeczności lokalne Górnego Śląska. Budując od podstaw tożsamość Górnośląskiej Wyższej Szkoły Przedsiębiorczości, chcemy nawiązać do Osobistości, która w pierwszej połowie XIX wieku współtworzyła unikatowe w skali europejskiej Górnośląskie Zagłębie Przemysłowe. Jest nią ze wszech miar osoba Karola Goduli.

Karol Godula zajmował się działalnością przemysłową przez prawie 40 lat. Przyniosła mu ona przydomek najpierw króla cynku, a później króla węgla. W 1848 roku do Karola Goduli należało w całości lub części 19 kopalń galmanu, 40 kopalń węgla kamiennego i 4 cynkownie. W latach czterdziestych XIX wieku Karol Godula dokończył budowę dwóch podstawowych kompleksów przemysłowych, zlokalizowanych w Rudzie Śląskiej i w Bytomiu. Miały one profil górniczo – hutniczy i dostarczały w 1847r. 10% produkcji cynku na Górnym Śląsku. Pozostawiony przez Karola Godulę majątek obejmował również dobra ziemskie: Orzegów, Bujaków, Szombierki, Chudów, Paniówki i Bobrek, łącznie 1700 ha, które łącznie przewyższały obszar Ordynacji Kozłowieckiej Zamoyskich.

Karol Godula potrafił wykorzystać sprzyjające okoliczności polityczne i ekonomiczne, w ramach których nie urodzenie czy pochodzenie decydowały o karierze, a przede wszystkim zdolności i umiejętności, których mu nie brakowało. Umiał też dostrzec i szybko wykorzystać nowoczesne osiągnięcia epoki pierwszej rewolucji przemysłowej, a więc w pierwszym rzędzie technologiczne takie jak nowa metoda produkcji cynku czy maszyna parowa, ale również w organizacji pracy przez zastąpienie pracy przymusowej najemną siłą roboczą oraz w finansowaniu przedsięwzięć przemysłowych przez tworzenie różnego rodzaju spółek. Potrafił również wykorzystać talenty innych ludzi, jak wybitnego inżyniera Weddinga czy sztygara Wincklera, późniejszego twórcy koncernu Thiele – Wincklerów.

Karol Godula, zajmując pozycję największego przemysłowca na Śląsku w pierwszej połowie XIX wieku, pomimo surowości w obcowaniu z ludźmi był bez wątpienia osobą wrażliwą na sprawy socjalne. Budował domy mieszkalne dla robotników i zapewniał im bezpłatną opiekę medyczną, a w zapisie testamentowym przeznaczył dla swoich pracowników 50 tys. talarów. Jako człowiek pogranicza społecznego, etnicznego i epoki przełomu tworzył własne zasady. Oceniając jego aktywność nie zawsze można stosować standardy współczesnej etyki biznesu. Można natomiast podziwiać jego kreatywność, pomysłowość, spostrzegawczość, determinację i upór z jakim zmierzał do realizowania wizji, które nieraz były ważniejsze od samych pieniędzy.

Czas, aby tych, którym tak wiele zawdzięcza Śląsk przywrócić do regionalnej tradycji historycznej, a Karolowi Goduli należy się w tej żywej tradycji miejsce poczesne. Zatem nadanie naszej Uczelni Jego imienia, będzie godnym uczczeniem pamięci wybitnego przedsiębiorcy działającego na śląskiej ziemi, a dla naszej społeczności akademickiej będzie zaszczytem noszenie Jego imienia.*

*Źródło: Jan S. Dworak, Karol Godula, PJN Opole, Ruda Śląska, 1995 r.